നിശയുടെ വിരിമാറില്‍

നിദ്രയില്‍, നിശയുടെ വിരിമാറില്‍ എന്നെ

വാരി പുണരാന്‍ എത്തുന്ന എന്റെ സ്നേഹമേ ..

നിനക്ക് ഞാന്‍ എന്ത് നല്‍കേണ്ടു?

ആ സ്നേഹത്തിനു പകരം തരാന്‍ എന്റെ കയ്യില്‍ ഒന്നും ഇല്ല ..

നീ എനിക്ക് ആരാണെന്നു അറിയില്ല ..

ഈ നിശയുടെ നിശബ്ദത പോലെ എത്ര ശാന്തമാണ് നമ്മുടെ ഈ സ്നേഹം..

കളങ്കം ഇല്ലാത്ത .. കള്ളത്തരങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത ..

ഒരു തുളസി കതിര്‍ പോലെ നിര്‍മ്മലം നമ്മുടെ സ്നേഹം ..

ഈ സ്നേഹം ആര്‍ക്കും മനസിലാകില്ല ..

ഇതിന്റെ അര്‍ത്ഥവും ആഴവും വ്യാപ്തിയും ഒന്നും ആര്‍ക്കും മനസിലാകില്ല ..

എന്തിനു വേണ്ടി ഈ സ്നേഹം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്കും അറിയില്ല ..

ഒരു വിവാഹം അതാണോ നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ അല്ല .

സെക്സ് . അതിനു ഒട്ടും സ്ഥാനം ഇല്ല.

എന്നിട്ടും ഞങ്ങള്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു വെറുതെ .

ഒന്ന് മാത്രം ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു ..

തമ്മില്‍ മറക്കാനോ പിരിയാനോ കഴിയില്ല എന്നുള്ള സത്യം .